NATIONALE PRIJS SCHILDERKUNST STAD IEPER: EERVOLLE VERMELDING

 

 

 

DESPITE THE UNIFORM

 

Een  drieluik met opvallend optisch karakter. We zien werk met nadruk op een specifieke illusie bij het kijken. De afbeeldingen zijn namelijk niet weergegeven vanuit een frontale blik op de gebruikte foto. Door gebruik te maken van een schuin gezichtspunt werden de afgewende blikken van de portretten uit hun normale proporties getrokken. En dat heeft de portretten nog dwingender gemaakt in hun retrospectie. Daarbij slaagde de kunstenaar erin om het juiste medium aan het juiste formaat te linken, wat het intimistisch karakter van deze kwetsbare triptiek nog vergroot.

 

Els Vermeersch, Jan Yperman, Hendrk Vermeulen, catalogus oktober 2015

 

LOUISE DEHEM PRIJS - DESPITE THE UNIFORM

 

 

 

In de 8ste editie van de Nationale Prijs voor de Schilderkust – Louise Dehem – georganiseerd door de stad Ieper namen werden enkele coherente en indrukwekkende kunstwerken ingezonden. Bram Terryn (1981) kaapte de hoofdprijs weg. Toegegeven, mijn woordkeuze is ingegeven op basis van de catalogus die me werd toegezonden. Op geen enkele manier wil ik afbreuk doen aan de keuze van de jury. Meer zelfs, uit de woorden van de jury blijkt dat zijn werk dat textuur en concept (monochroom) hand in hand gaan. Maar toch, beste jury, vrees ik dat we van mening verschillen. Daarom wil ik een kunstwerk van Leen van Dierendock in de verf zetten. Zij kreeg een eervolle vermelding. Ze lijkt te werken als fotograaf zonder camera. De paspoort-achtige foto’s lijken min of meer geplakt te zijn op een sensitief en juist gekozen achtergrond. Het resultaat is dat er een nieuw verhaal ontstaat. De lichte, platte en verwaterde vlakken die gebruikt zijn, hebben een moreel effect dat al even vreemd, verwaterd en modern aandoet. De titel bevat een indicatie voor dat effect. Een kunstcriticus zou zeggen dat het werk blijk geeft van een soort pantheïsme waarbij een hoofd niet meer waarde heeft dan uniformen of, beter, ondanks de uniformen. Pantheïsme, onpersoonlijkheid en onverschilligheid vertellen de figuren maar door de compositie krijgt de triptiek een nieuwe dimensie: iets kwetsbaars en intiems. Het werk is zo ook een appreciatie voor de kracht van omvorming.

 

Oliver Lenaerts, oktober 2015

© 2019, all rights reserved, Leen Vandierendonck, Visual Artist